Cauda Equina

"Lumbaal-spinale stenose" en "Cauda equina syndroom" zijn allemaal benamingen voor in principe het zelfde probleem.  Waar het bij lumbosacraalstenose om draait, is een vernauwing van het ruggenmergkanaal resulterend in beknelling van het laatste gedeelte van het ruggenmerg. (de caudo equina).  Bij de hond, welke 7 lendenwervels heeft, eindigt het ruggenmerg ter hoogte van de vijfde lendenwervel.  Van daar af lopen vele zenuwen door het wervelkanaal via uittreed-openingen tussen de wervels en verschillende openingen in het heiligbeen naar alle delen van het achterlijf.  Deze bundel zenuwen lijkt van vorm op een paardenstaart, in Latijn : Cauda Equina.
De vernauwing onstaat ter hoogte van de laatste lendenwervel (lumbaal) en het heiligbeen (sacrum).  Het is een aandoening van voornamelijk de grotere hondenrassen, vooral bij de Duitse (Witte) Herder zien we deze aandoening veel.  De problemen beginnen meestal op middelbare of oudere leeftijd.


De vernauwing kan verschillende oorzaken hebben.  De meest voorkomende oorzaak is een instabiliteit tussen de lumbale wervel en het sacrum.  Het lichaam probeert dit weer te stabiliseren door extra botvorming (spondylose).


Honden die zwaar werk verrichten lopen nog eens extra risico op deze problemen.  Een andere redelijk veel voorkomende oorzaak is de hernia, daarbij is de uitpuilende tussenwervelschijf verantwoordelijk voor de vernauwing.  Bij sommige kleine rassen komt een aangeboren vorm voor.

Het meest opvallende symptoom bij cauda equina of stenose is pijn, hevige pijn.  De pijn uit zich in de rug, aan één of beide achterpoten of in de staart.  De hond heeft over het algemeen problemen bij het opstaan, maar naarmate hij langer loopt neemt de pijn iets af.  Er kan sprake zijn van spierverlies in één of beide achterpoten, van achterhandslapte en/of verlamming.  De hond kan moeite hebben met plassen of met de ontlasting; er kan incontinentie ontstaan of de hond kan helemaal niet meer plassen.  Het bewegen van de staart kan moeilijk en pijnlijk worden.  Veel honden beginnen aan de achterhand, poten of staart te bijten.  Veel symptomen lijken op zware HD.  Op röntgenfoto's is de afwijking duidelijk te herkennen.