Heupdysplasie

Zoals bij ieder ras, zijn er ook bij de Witte Herder een aantal erfelijke afwijkingen en zijn er ziekten met een mogelijk erfelijke oorsprong, waarmee rekening moet gehouden worden in de fokkerij.


HEUPDISPLASIE :

Heupdysplasie, afgekort HD, is een afwijking van het heupgewricht waarbij er ontwikkelingsstoornissen zijn in zowel de heupkom (acetabulum) als in de dijbeenkop (fermurkop), die samen het heupgewricht vormen.  Door die stoornissen ontstaat er speling in het heupgewricht, waardoor er botwoekeringen (artrose) kunnen ontstaan.  Die artrose is verantwoordelijk voor de pijn en het manken bij die honden.




HD is voor ongeveer 30 % een erfelijk bepaalde afwijking van één of beide heupgewrichten.  Niet alle pups van ouders met HD krijgen echter de aandoening en het HD vrij zijn van ouderdieren is geen volledige garantie dat de jonge hond klachtenvrij blijft.
Naast de erfelijke aanleg hebben voeding en beweging ook een grote invloed op het ontstaan van HD-klachten.  Overmatige belasting door oa. overgewicht, een teveel aan lichaamsbeweging, traplopen, gladde vloeren, ruw spel of te veel spelen met andere honden, het gooien van ballen en stokken waardoor de jonge hond gaat afremmen en vreemde draaien en sprongen maken, een te snelle groei kunnen een nadelige invloed hebben op de ontwikkeling van de heupgewrichten. Het komt meer voor bij de middelgrote tot grote hondenrassen.  Voedingssupplementen en voeding kunnen de HD vorming positief maar ook negatief beïnvloeden.

Symptomen :
Honden met HD kunnen hiervan ernstige hinder ondervinden.  Dit ontstaat meestal rond de leeftijd van ± 8 maanden maar kan al evengoed ontstaan vanaf 3 maanden ouderdom.  De symptomen verergeren steeds tot op het moment dat de hond niet meer recht kan.  De periode tussen de diagnose en het niet meer recht kunnen is erg variabel (van maanden tot jaren).

Symptomen zijn :
  • moeilijk opstaan na lang te hebben neergelegen, soms met pijn
  • een stijve achterhand
  • huppelen met de achterpoten, konijnengang
  • doorzakken van de achterhand
  • niet willen spelen, wandelen
  • de hielen van de hond worden naar binnen gedraaid (koehakkige stand)
Om HD en de ernst daarvan te kunnen vaststellen is een röntgenologisch onderzoek door een dierenarts noodzakelijk.

Rapport-Heupdysplasie-Onderzoek :

HD A : betekent dat de hond röntgenologisch vrij is van HD, wat echter niet betekent dat de hond geen
         "drager" van de afwijking kan zijn.
HD B : (= overgangsvorm) betekent dat op de röntgenfoto's geringe veranderingen zijn gevonden, die
         weliswaar toegeschreven moeten worden aan HD, maar waarvan in het kader van de fokkerij geen
         direkte betekenis kan worden toegekend.
HD C : (= licht positief)
HD D : (= positief) betekent dat bij de hond duidelijke veranderingen, passend in het ziektebeeld van HD zijn
         gevonden.
HD E : (= positief in optima forma) betekent dat de heupgewrichten ernstig misvormd zijn.