Slokdarm disfunctie


Oesophageale of slokdarm disfunctie


De slokdarm is een peristaltische spier die als een tube van de keel tot de maag loopt.  Peristaltisch wil zeggen dat de voeding door een soort propellerachtige beweging van deze spier van de keel naar de maag wordt geduwd.  Dezelfde beweging, maar in omgekeerde richting, maakt dat de hond overgeeft.
Bij de pasgeboren pup kunnen problemen rijzen als hardnekkige restanten van embryonale bloedvaten, zoals de rechter aortaboog, de neiging vertonen zich om de slokdarm te draaien en deze dicht te drukken.  Daardoor kan de voeding niet of nauwelijks de maag bereiken, stagneert in de slokdarm en wordt grotendeels uitgespuugd.  Deze problemen zijn bij de geboorte aanwezig, maar komen vaak pas tot uiting bij het spenen van de pups, dus wanneer ze op vaste voeding gaan.  Soms bezwijken deze pups op zeer jonge leeftijd aan longontsteking, die ze oplopen door het zich herhaaldelijk verslikken in de melk.  Vaak zijn ze bij geboorte perfect op gewicht, maar op de leeftijd van 3 weken zijn zij over het algemeen lichter en kleiner dan de nestgenootjes.  Op een leeftijd van 5 weken hebben ze vaak een grote groeiachterstand bereikt en zijn ze bijna de helft kleiner dan de nestgenoten.  Na de maaltijden voelen ze zich niet lekker, draaien in het rond en zonderen zich af, totdat de voeding grotendeels is uitgespuugd, de slokdarm geleegd is en ze weer blij kunnen zijn tot aan de volgende maaltijd.  Bij een vermoeden van deze afwijking, kan de pup al op een leeftijd van 3 weken geröntgend worden; vaak zijn er ook hartruizen waarneembaar.  De afwijking is duidelijk op de foto's te zien.
Een ander verschijnsel (aandoening aan de slokdarm) kan zijn dat er onvoldoende peristaltische beweging van de slokdarm plaatsvindt zonder dat er afwijkingen te zien zijn.  Dit is een aangeboren afwijking in de prikkelgeleiding van de slokdarm-musculatuur wat tot een mega oesophagus kan leiden.  Het voedsel heeft moeite om de maag te kunnen bereiken en stagneert in de slokdarm, waardoor deze steeds wijder en slapper wordt.  Deze aandoening, mits op vroege leeftijd, is homeopatisch zeer goed te behandelen, de musculatuur wordt aangesterkt en zal uiteindelijk het werk weer overnemen.  Het is niet zeker of het hier een erfelijke aandoening betreft.

Bron : Uit de schaduw in het licht - De Witte Herder - Ruut Tilstra.